Σούκας Βαγγέλης

BAΓΓΕΛΗΣ ΣΟΥΚΑΣ:Γεννηκε στο Κομποτι Αρτας στις 15/6/1929.Αν θέλουμε να αποδώσουμε με μια φράση τη ζωή του Βαγγέλη Σούκα σε σχέση πάντα με το όργανο με το οποίο ταύτισε τη ζωή του, θα ήταν η εξής: «Εγώ κάποτε θα έπαιζα κλαρίνο και όλοι θα καθόντουσαν κλαρίνο μπροστά μου»! Αυτό σκεφτόταν αλλά και πίστευε από πάρα πολύ μικρή ηλικία. Γιʼ αυτό άλλωστε παράτησε το σχολείο στη Βʼ δημοτικού αφού και η παιδαγωγική στο σχολείο της εποχής δεν τον βοήθησε να ενταχθεί «κανονικά». Λίγο που έγραφε με το αριστερό χέρι και λίγο η «φλογερούλα» με την οποία ξεκίνησε τη μουσική, δεν τον άφηναν να συμβιβαστει.Έχοντας λοιπόν την πίστη ότι με το κλαρίνο κάποια μέρα θα αποκτήσει ένα όνομα, ξεπέρασε πάρα πολλές δυσκολίες που του συνέβησαν στη ζωή. Πάντως τα προβλήματα που αντιμετώπισε η οικογένειά του και οι δυσκολίες δεν συνέβησαν μόνο σʼ αυτόν, αλλά αποτελούν τις συνθήκες μέσα στις οποίες δοκιμάστηκε όλος ο ελληνικός λαός την περίοδο αυτή: πόλεμος του ʼ40, γερμανική Κατοχή, εμφύλιος. Από τη φτώχεια, την πείνα και τις αρρώστιες θα πεθάνει αρχικά η αδελφή του και μετά, μέσα σε διάστημα 24 ωρών, δύο αδέλφια του και στη συνέχεια ο πατέρας του. Έτσι, από παιδική σχεδόν ηλικία θα γίνει προστάτης της υπόλοιπης οικογένειας, η οποία θα δώσει ακόμη έναν πολύ σημαντικό μουσικό και δεξιοτέχνη του κλαρίνου, τον Βασίλη Σούκα.Όμως η μουσική αυτή οικογένεια δεν ξεκινά με τους Βαγγέλη και Βασίλη Σούκα, αφού οι συγγενείς τόσο της μητέρας του όσο και του πατέρα του ήταν και αυτοί μουσικοί. Οι καλλιτέχνες αυτοί έπαιζαν στα πανηγύρια και τους γάμους της περιοχής και ήταν γνωστοί. Το καλό όνομα του πατέρα του τον βοήθησε σε πολλές περιπτωσεις.Ο Βαγγέλης Σούκας μετά την αναγνώρισή του στην Ήπειρο αποφάσισε να κατέβει στην Αθήνα και να ηχογραφήσει δίσκους. Η ίδια η Ρόζα Εσκενάζυ τον πήγε στην εταιρεία, αλλά όπως λέει ο ίδιος στη συνέχεια την αδίκησε, αφού ο ίδιος επέμενε να τραγουδήσει ο Φώτης Χαλκιάς, μια πραγματικά ξεχωριστή φωνή του δημοτικού μας τραγουδιού.Στον στρατό και τη φιλαρμονική θα μάθει να διαβάζει και παρτιτούρες, πράγμα που θα τον βοηθήσει αργότερα στη σύνθεση. Ο ίδιος έκανε ό,τι μπορούσε για να εκπαιδευτεί μουσικά και να μπορεί να σταθεί μέσα στον χώρο του. Έφτασε να παίζει ακόμη και μουσική για όπερες, ενώ κάποια στιγμή έπιασε στα χέρια του και σαξόφωνο.Στο λαϊκό τραγούδι μπαίνει όταν παίζει για πρώτη φορά σε ένα τραγούδι της Καίτης Γκρέι. Στη συνέχεια γράφει ο ίδιος λαϊκά τραγούδια που του φέρνουν επιτυχίες.Ακολουθούν εμφανίσεις στο εξωτερικό και επιτυχίες, επιστροφή στην Ελλάδα, δικό του μαγαζί,στην οδο Φαβιερου,το κεντρο <Φαντασια> , δική του σχολή, αλλά και νέα βάσανα..Εφυγε απο την ζωη το 2007 αφηνοντας όμως πισω του έναν μουσικό θησαυρο που θα μας συντροφευει.. ΠΗΓΗ:ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ:ΕΦΗ ΤΑΣ.